Bu sabah bir ku\u015fun hikayesi konuverdi kalemimin ucuna. Size de anlatay\u0131m istedim.<\/p>\n\n\n\n
UZUN B\u0130R \u00d6YK\u00dc<\/p>\n\n\n\n
Hi\u00e7 kimsenin kafesine<\/p>\n\n\n\n
Koyamayaca\u011f\u0131 bir ku\u015f\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ka\u00e7mas\u0131n\u0131 \u00f6ylesine<\/p>\n\n\n\n
U\u00e7mas\u0131n\u0131 b\u00f6ylesine<\/p>\n\n\n\n
Unutmu\u015f.<\/p>\n\n\n\n
Bir insan sesine<\/p>\n\n\n\n
Gelip konmu\u015f.<\/p>\n\n\n\n
\u00d6zdemir ASAF<\/p>\n\n\n\n
Seslendim u\u00e7an ku\u015fa, duymad\u0131. Belki de beni tan\u0131mad\u0131 ama ben onu iyi tan\u0131yordum. Kanad\u0131 mavili, hep u\u00e7mak isteyen o ku\u015f. Neden sonra duydu sesimi. Anlad\u0131m ki u\u00e7maktan yorulmu\u015f, dinlenmeye yol ar\u0131yor, ondan sebep yava\u015flam\u0131\u015f. Kokusuna, sesine, sal\u0131nan endam\u0131na aldan\u0131p renkli bir dala konuverdi. Oras\u0131 \u00f6yle rahat, \u00f6yle s\u0131cak geldi ki kanatlar\u0131n\u0131 zahmetsizce gerdi. Ayaklar\u0131n\u0131 dal\u0131n s\u0131ca\u011f\u0131nda \u0131s\u0131tt\u0131. Keyiflendi. Bu haline, nas\u0131l da b\u00f6yle \u00e7abucak dala g\u00fcvendi\u011fine \u015fa\u015f\u0131rd\u0131. \u00d6nce uzun uzun seyretti a\u011fac\u0131n beyaz, pembe p\u00fcsk\u00fcll\u00fc \u00e7i\u00e7eklerini. Yapraklar\u0131 parlak ye\u015fil, oymal\u0131. Kafas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131. Hep burada kalsam kondu\u011fum bu dalda ya\u015fasam, u\u00e7up gitmesem ba\u015fka g\u00f6klere diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden. G\u00f6\u011f\u00fcm\u00fcn mavi \u00e7er\u00e7evesini buradan \u00e7izsem diye hayaller kurdu. Dal ku\u015fun niyetini anlay\u0131nca keyifle yapraklar\u0131n\u0131 dalgaland\u0131r\u0131p, \u201cOlur, istersen elbette ya\u015far\u0131z birlikte ama…\u201d Zaman ge\u00e7ti, mevsimler de\u011fi\u015fti. A\u011fac\u0131n dallar\u0131 ku\u015fun kanatlar\u0131n\u0131 sard\u0131. Bir vakit geldi ku\u015f kanatlar\u0131 oldu\u011funu bile unuttu ama ba\u015fka g\u00f6kleri \u00e7ok \u00f6zledi\u011fini de hat\u0131rlad\u0131. \u201cOlur\u2019\u2019 diyen sese aldand\u0131\u011f\u0131na hay\u0131flan\u0131p a\u011flad\u0131. Kara boncuk g\u00f6zleri a\u011flamaktan g\u00f6r\u00fcnmez oldu. Girmedi\u011fi kafeslerden kurtulup da bu dala esir oldu\u011funa kahretti. Mavi nefesi siyaha d\u00f6n\u00fcp yitti. U\u00e7may\u0131 \u00f6yle \u00e7ok \u00f6zledi ki uyudu\u011fu vakitlerde hep u\u00e7ar oldu. A\u011fac\u0131n dal\u0131n\u0131 k\u0131rmaya da k\u0131yamad\u0131. Bir insan sesinin gelip yan\u0131na konmas\u0131n\u0131 \u00f6ylece bekledi.<\/p>\n\n\n\n
Sayfan\u0131n ortas\u0131na ili\u015fmi\u015f bu kara g\u00f6zl\u00fc ku\u015fun hikayesi bana otuzlu ya\u015flar\u0131m\u0131n ba\u015f\u0131n\u0131 hat\u0131rlatt\u0131. Yuva dedi\u011fim, nas\u0131l olup da girdi\u011fimi tam fark etmedi\u011fim iki oda bir salon \u00e7am a\u011fac\u0131ndan bir kafesin i\u00e7inde ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m y\u0131llar. Be\u015f y\u0131ll\u0131k evli, gelece\u011fi umutla bekleyen gen\u00e7 bir anne aday\u0131yd\u0131m. \u00d6n\u00fcm\u00fczde bekleyen hayat\u0131n hep bizden yana g\u00fczellikler ya\u015fataca\u011f\u0131na, her istedi\u011fimizin olaca\u011f\u0131na inand\u0131\u011f\u0131m\u0131z, hayat acemisi oldu\u011fumuz toy vakitlerdi. \u0130nsan, kafesin kap\u0131s\u0131ndaki k\u0131skac\u0131 da zaman\u0131 gelince fark ediyor. K\u0131skac\u0131 hafif\u00e7e gev\u015fetiverince de asl\u0131nda o ya\u015f\u0131ma kadar hep sevdiklerim i\u00e7in kendi isteklerimi, hayallerimi erteledi\u011fimi hatta onlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmeyi bile es ge\u00e7ti\u011fimi anlad\u0131m. Sadece bana ait olan g\u00fcnlerde, sadece kendim oldu\u011fum zamanlarda gezinirken gen\u00e7 k\u0131zl\u0131\u011f\u0131mda sorumluluklar\u0131n i\u00e7inde debelenirken rafa kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131m hayallerimi yeniden hat\u0131rlad\u0131m. Ruhumda u\u00e7may\u0131 \u00f6zleyen o kara g\u00f6zl\u00fc ku\u015f kanatlar\u0131n\u0131 \u00f6yle bir \u00e7\u0131rpt\u0131 ki en b\u00fcy\u00fck hayalim tiyatro e\u011fitimine bile gidip sahneye \u00e7\u0131kt\u0131m. Kad\u0131k\u00f6y Halk E\u011fitim Merkezi\u2019nin sahnesinde Aziz Nesin\u2019in oyununu sahneledi\u011fimiz o g\u00fcn 29 Haziran 1997 g\u00fcn\u00fc hayat\u0131m\u0131n en mutlu g\u00fcnlerinden biri olarak h\u00e2l\u00e2 hep akl\u0131mda.<\/p>\n\n\n\n
Ku\u015flar kafesten u\u00e7up gideli \u00e7ok oluyor. Kimi ba\u015fka kafeslerde bamba\u015fka insan seslerine konup ya\u015famaya devam etti, kimi kendi sesine daha \u00e7ok kulak verip ba\u015fka sesleri u\u00e7arken dinledi. <\/p>\n\n\n\n
Ya\u015farken uzun gelir hikayemiz, ya\u015fan\u0131p bitti\u011findeyse k\u0131sac\u0131k bir \u00f6yk\u00fc gibi s\u0131\u011f\u0131verir \u00fc\u00e7 be\u015f sat\u0131ra. Bir daha ya\u015fans\u0131n diye i\u00e7ini titreten anlar\u0131n geri gelmesi m\u00fcmk\u00fcn olmaz. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m her an\u0131n tad\u0131n\u0131, kokusunu, nefesini, dokundu\u011fu duygular\u0131m\u0131 al\u0131p da saklamay\u0131 dilerim ki \u00f6zledi\u011fimde saklad\u0131\u011f\u0131m yerlerden bulup \u00e7\u0131karay\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
FOTO\u011eRAF: K\u00fcbra ATA\u015e<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bu sabah bir ku\u015fun hikayesi konuverdi kalemimin ucuna. Size de anlatay\u0131m istedim. UZUN B\u0130R \u00d6YK\u00dc Hi\u00e7 kimsenin kafesine Koyamayaca\u011f\u0131 bir ku\u015f\u2026 Ka\u00e7mas\u0131n\u0131 \u00f6ylesine U\u00e7mas\u0131n\u0131 b\u00f6ylesine Unutmu\u015f. Bir insan sesine Gelip konmu\u015f. \u00d6zdemir ASAF Seslendim u\u00e7an ku\u015fa, duymad\u0131. Belki de beni tan\u0131mad\u0131 ama ben onu iyi tan\u0131yordum. Kanad\u0131 mavili, hep u\u00e7mak isteyen o ku\u015f. Neden sonra […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":166,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-165","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ani"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/BIR-KUS-VARMIS-KUBRA-ATAS.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=165"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":168,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/165\/revisions\/168"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/166"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=165"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=165"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=165"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}