Gitmek istiyorum bu \u015fehirden. Ba\u015fka yerlere s\u0131\u011f\u0131nmak, kendime yeniden, yeni ba\u015ftan bir d\u00fcnya kurmak, o d\u00fcnyaya s\u0131\u011f\u0131nmak istiyorum. Gidebilmenin \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc seviyorum. Ya\u015fatt\u0131\u011f\u0131 huzuru ar\u0131yorum. \u015e\u00f6yle kopup gitmek, hi\u00e7bir yere gitmek, hi\u00e7 olabilmek.<\/p>\n\n\n\n
Asl\u0131nda ne kadar yorulmu\u015fum. S\u0131radan, \u00f6ylesine giden bir yolun sonunda, dolamba\u00e7s\u0131z sokaklardan ge\u00e7ip de vard\u0131\u011f\u0131m, merdivensiz, d\u00fczayak bir ev olsun. D\u00f6rt duvar\u0131 olsa bile olur, ba\u015f\u0131m\u0131 sokacak bir dam i\u015fte; bir tencere yemek pi\u015firip bula\u015f\u0131\u011f\u0131m\u0131 da kenar\u0131nda y\u0131kay\u0131vereyim yeter. Bir ada m\u0131 olsa acaba? Ne bileyim \u00f6yle biraz mahrumiyet olsun ki kalabal\u0131\u011f\u0131, geleni gideni, g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc, heng\u00e2mesi de az olsun. Evet, ada olsun. \u00d6yle g\u00fcnde iki bilemedin \u00fc\u00e7 sefer gelsin vapurlar, \u015f\u00f6yle usulca yana\u015fs\u0131n k\u0131y\u0131ya, ipi ats\u0131n \u00e7\u0131mac\u0131 sonra iskeledeki siyah \u015fapkal\u0131 adam ipi tutup ba\u011flay\u0131versin dalgalardan \u0131slanm\u0131\u015f a\u011fac\u0131n g\u00f6vdesine. Arada elektrikler de gitsin. Mum yakal\u0131m ya da gaz lambas\u0131. Telefonu \u015farj etme derdi de olmas\u0131n. Hatta hepten kapans\u0131n telefon. Zaten televizyonu hi\u00e7 a\u00e7mayay\u0131m. Radyo dinlerim hem o pille de \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Belki \u2018Arkas\u0131 Yar\u0131n\u2019 radyo tiyatrosu bile olur. Saat alt\u0131da ba\u015flar, tam havan\u0131n karaca\u011f\u0131na yak\u0131n vakitlerde. \u0130nsanlar tela\u015fl\u0131 tela\u015fl\u0131 evlerine yeti\u015fmek i\u00e7in ak\u015fam serinli\u011finde y\u00fcr\u00fcrken… Nereden nereye geldim ben? An\u0131lar duydu sesimi, yine \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131lar beni! \u201c\u0130\u00e7imi d\u00f6k\u00fcp biraz rahatlayay\u0131m.\u201d deyip m\u0131r\u0131ldan\u0131rken zihnim susmuyor ki, inatla sesleniyor. Hangi an\u0131n\u0131 hat\u0131rl\u0131yorsun? Hadi d\u00fc\u015f\u00fcn! Hat\u0131rlars\u0131n sen, numara yapma! Bak hat\u0131rlad\u0131n i\u015fte!<\/em><\/p>\n\n\n\n Y\u0131l 1977. Ak\u015famlar\u0131 elektrik kesintileri olurdu. Ortaokuldayd\u0131m. Okuldan eve geli\u015fim d\u00f6rd\u00fc ge\u00e7erdi. \u00d6yle a\u00e7 gelirdim ki okuldan, annem, \u2018\u2018K\u0131z\u0131m bak fazla yeme ak\u015fam yemek yiyemezsin.\u2019\u2019 derdi ama dinlemezdim \u00e7\u00fcnk\u00fc hi\u00e7 dayanamazd\u0131m! Hele de o g\u00fcn annemin apartman g\u00fcn\u00fcyse de\u011fmeyin keyfime. B\u00f6rekler, pastalar, kekler… Bir muzlu rulo pasta yapard\u0131 annem bir de kedidili \u00e7ikolatal\u0131 pasta. Mercimekli k\u00f6fteyle k\u0131ymal\u0131 b\u00f6re\u011fini de bir yiyen bir daha unutamazd\u0131. Gel de yeme \u015fimdi onlar\u0131 bulunca! Ak\u015fam yeme\u011fine kadar \u00f6devleri biraz olsun toparlamak i\u00e7in be\u015f bu\u00e7ukta derse otururdum. Karde\u015fim daha k\u00fc\u00e7\u00fck, be\u015f ya\u015f\u0131nda pek laf dinlemezdi ama ders \u00e7al\u0131\u015fmaya oturunca anlar uslu dururdu. Salondaki siyah, sar\u0131 benekli masan\u0131n en ba\u015f\u0131na oturur defterleri, kitaplar\u0131 yayard\u0131m ortal\u0131\u011fa. O da sa\u011f yan\u0131mdaki sandalyeye, minik boyuyla u\u011fra\u015f\u0131p \u00e7\u0131kar, merakla beni seyrederdi. Keyfim yerindeyse ses etmez ona da k\u00e2\u011f\u0131t kalem verirdim, yan\u0131mda oturur boya yapard\u0131. Ev sobal\u0131, mevsim sonbahar, k\u0131\u015f kap\u0131da, saat be\u015f bu\u00e7uk dedin mi hava birden karar\u0131verirdi, saatlerin bir ileri bir geri al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 zamanlard\u0131. Sonra \u0131\u015f\u0131klar kesilir, gaz lambas\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar, bir de uzun beyaz mumlar; bakkaldan ald\u0131\u011f\u0131m\u0131z, gazete k\u00e2\u011f\u0131d\u0131na sar\u0131lan hepsi ayn\u0131 boyda, mat beyaz mumlar. \u00d6yle \u015fimdiki gibi reng\u00e2renk, \u00e7e\u015fit \u00e7e\u015fit, kokulu mumlar yok ki. Belki var da bizim haberimiz yok memur ailesiyiz biz, \u0130stanbul\u2019da bir maa\u015fla \u00e7ocuk okutan orta halli bir aile bizimki. Annem radyo dinler, pilli radyo. Babam i\u015ften d\u00f6nmeden, ak\u015fam yeme\u011fi haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015flamadan \u00f6nce, o bir saatlik zamana s\u0131\u011fan, i\u00e7ime s\u0131zan huzur. O huzuru istiyorum. Yanan gaz lambas\u0131n\u0131n yuvarlac\u0131k cam\u0131nda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm \u00e7ocuk y\u00fcz\u00fcm, neredesin? Salon cam\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcndeki ye\u015fil kadife koltukta oturan annemin g\u00f6lgesi, bir kula\u011f\u0131 radyoda, Arkas\u0131 Yar\u0131n\u2019da olacaklar\u0131n heyecan\u0131nda, mumun \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 k\u0131v\u0131rc\u0131k sar\u0131 sa\u00e7lar\u0131na vurmu\u015f karde\u015fimin kara g\u00f6zleri annemde, akl\u0131m biraz radyoda, az\u0131c\u0131k derslerde \u00e7ok\u00e7a da okulda bak\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m platonik a\u015fk\u0131mda. Neredesiniz?<\/p>\n\n\n\n Kayboldum. Ne kadar yorulmu\u015fum aramaktan. Bulun beni. Gidece\u011fim bu \u015fehirden\u2026<\/p>\n\n\n\n –<\/p>\n\n\n\n Foto\u011fraf: Halime KO\u00c7<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gitmek istiyorum bu \u015fehirden. Ba\u015fka yerlere s\u0131\u011f\u0131nmak, kendime yeniden, yeni ba\u015ftan bir d\u00fcnya kurmak, o d\u00fcnyaya s\u0131\u011f\u0131nmak istiyorum. Gidebilmenin \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc seviyorum. Ya\u015fatt\u0131\u011f\u0131 huzuru ar\u0131yorum. \u015e\u00f6yle kopup gitmek, hi\u00e7bir yere gitmek, hi\u00e7 olabilmek. Asl\u0131nda ne kadar yorulmu\u015fum. S\u0131radan, \u00f6ylesine giden bir yolun sonunda, dolamba\u00e7s\u0131z sokaklardan ge\u00e7ip de vard\u0131\u011f\u0131m, merdivensiz, d\u00fczayak bir ev olsun. D\u00f6rt duvar\u0131 olsa […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":266,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-261","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ani"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/YORULMUSUM-HALIME-KOC.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/261","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=261"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/261\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":262,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/261\/revisions\/262"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=261"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=261"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tahtafikiredebiyat.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}